عاقبت این وبلاگ!

من زیادی آدم صحبت کردن نیستم، نه که نبوده باشم، در برهه‌ای از زندگی نقش دلقک را در میان فک و فامیل و دوست و آشنا ایفا می‌کردم.

اما امان از شکست های متداوم و متداول! دوستی برایم در اینستاگرام ریلزی فرستاده بود با محتوای تقریبی زیر:

من در صف کنکور شکست خوردم،

در مسیر سربازی شکست خوردم،

در پول درآوردن شکست خوردم،

در عشق شکست خوردم،

در مهاجرت کردن شکست خوردم،

در زندگی کردن شکست خوردم،

من حتی در پسری کردن برای مادرم هم شکست خوردم!

 

ممنونم از خانوم .. .. که دقیق این دیالوگ ها رو فرستادن:

دیالوگ بهرام افشاری تو فیلم مردعینکی بود که بازجو بهش گفت باختی! و در جواب گفت:

اگر شما میگید باختی که بله...من از بچگی از دوران کودکی باختم، من تو صف مدرسه باختم. من تو صف چرخ و فلک برق رفت باختم. من تو صف سربازی باختم. من تو صف کنکور باختم. من تو صف بورس باختم. من تو صف یارانه باختم. من تو صف ارز دیجیتال رفتم تتر بخرم تِر زدم باختم‌ آقا، من حتی تو صف نذری هم باختم! 

مَن...کلا نماینده نسلیم که خواستن برنده باشن ، کلا باختن :)

داستان شروع غرق سکوت شدن ما هم از این شکست ها شروع شد. شما را نمیدانم ولی خدا نکند که روزی برسد جواب انسان در مقابل توهین و کوچک شمردن دوستان و عزیزان تنها یک لبخند باشد.

علی رغم همه‌ی این تعاریف و توصیفات هنوز نوشتن را دوست دارم، از روزمرگی ها.. از تلاش ها، از شکست ها، از شروع چندصدباره، از من نوشتن را دوست دارم.

فلذا قرار بر این شد، حتی بعد از بازگشت به شرایط عادی اینترنتی، حداقل ۴ مطلب در بازه‌ای یک ماهه و در این وبلاگ نوشته و به صورت هفتگی منتشر کنم، مقصد آخر هفته هاست. البته برای ما غرب دیده ها و غرب زده ها آخر هفته می‌تواند آغاز هفته هم باشد!

امیدکی اگر هست به حضور شما دوستان بیانی‌است.. کاش فردای روز برگشتن اینترنت مجدد خانه‌ی خود را فراموش نکنیم!

حرف های سیاسی و منطقی و رو به رشد و انگیزشی و... دیگر ذوقی در ما ایجاد نمی‌کند! از این رو دیگر به جنون خویش خواهم نوشت.

دوستی گفت بی‌تفاوتی نسبت به اتفاقات، اتفاقاً نه، بیشتر از هرکسی غصه میخورم و جگرم میسوزد.. از این رو روزه‌ی سکوت گرفته‌ام

دوست دیگری از حمله و نابودی حاکمیت ایران به دست آمریکا و اسرائیل می‌گفت! قبلاً هم مواضعم را در این مورد نوشته‌ام... حاضرم بمیرم و به محبت دشمن دچار نشوم..

در نهایت با اشاره به جمله‌ی سلطان محمد آلپ ارسلان سلجوقی سخن را کوتاه میکنم؛

ما را دو چیز نابود می‌کند، خیانتی که از سمت دوست باشد و محبتی که از سمت دشمنان!